Smelt in je zoetheid roman hoofdstuk 627 – 629

Lees Hoofdstuk 627-629 van de roman Smelten in jouw zoetheid gratis online.

Schrijf je in voor de laatste updates:

Hoofdstuk 627

Ja, niet iedereen die moeder is, werkt hard. Vanaf het begin van de zwangerschap, gedurende die periode, zorgde ze voor de baby in haar buik en was ze bang voor een klein ongelukje. Elke zwangere moeder is geweldig. Ja, ze zouden liever zelf een beetje ontberingen doorstaan, zodat hun kinderen veilig zouden zijn, want het kind is een stuk vlees dat uit hun lichaam is gevallen.

Tanya Drink en Rena Ye kletsen zonder een woord. Het draait allemaal om zwangerschap.

Toen Alton Ye beneden kwam, was Tanya An fruit aan het eten en was Rena Ye verdwenen.

"Waar is Reena?" vroeg Alton Ye met een diepe stem.

"Ze ging naar boven." Tanya at de appel op.

Alton Ye liep naar Tanya An toe, ging zitten, strekte zijn hand uit om haar in zijn armen te sluiten en werkte harder.

Tanya An draaide haar hoofd om naar Alton Ye, maar ze wist niet waarom. Ze vond Alton Ye een beetje raar.

“Oom, wat is er met je?” vroeg Tanya An.

"Niets, ik denk alleen maar: ik wil dat je een vredig leven leidt, een leven waarin niemand gestoord wordt." Alton Ye keek vooruit.

Tanya An vertrok haar gezicht toen ze hoorde wat hij bedoelde. Gaat het nu niet goed met haar? Waarom wilde ze dit ineens zeggen?

"Hebben we het niet leuk gehad? Waarom hebben we het hier ineens over?"

Tanya An zei alleen wat ze op haar hart had, maar ze wist niet wat Alton Ye dacht.

Alton Ye draaide zijn hoofd en keek Tanya An aan met ingewikkelde en laffe ogen.

Tanya An keek Alton Ye aan met haar grote, waterige ogen. Ze kon Alton Ye's emoties op dat moment niet zien.

"Goed……"

Alton Ye boog zich plotseling voorover en kuste Tanya An op de lippen. Vervolgens opende hij zijn ogen en keek naar de knappe man voor hem.

Alton Ye kTanya An was deze keer erg dominant. Tanya Ans handen wisten niet waar ze haar handen moesten laten, dus kon ze alleen Alton Ye's nek vasthouden, en Alton Ye's kss werd steeds gekker.

Tanya An bedacht iets en legde haar hand op de borst van Alton Ye.

“Er zijn… er zijn schatten… er zijn baby’s.”

Kortom, Alton Ye hield op met bewegen en vloekte zachtjes.

"Sorry, heb je je pijn gedaan?"

Tanya An lachte toen ze het hoorde. Hoe kon ze zo hypocriet zijn?

"Nee."

"Ik hoef vandaag niet te werken. Zal ik je meenemen naar het winkelcentrum?", stelde Alton Ye voor.

Tanya Ans ogen lichtten op toen hij het woord "winkelcentrum" hoorde, en zijn hoofdje bleef oplichten. Alton Ye stak zijn hand uit en wreef over Tanya Ans haar toen hij het zag.

"Ga maar, ik zal deze week aan je zijde staan," zei Alton Ye met een glimlach.

Ik blijf deze week bij je en zorg goed voor je. Ik hoop dat je je in de toekomst kunt aanpassen aan de dagen dat ik er niet ben. Alton Ye zei dit in zijn hart.

“Moet je niet naar je werk?”

Hoewel ze wist dat er in het gezelschap van Alton Ye veel speciale assistenten waren, vond ze het wel een beetje jammer dat hij als president niet werd aangenomen.

“Ik heb een week vrij genomen, en deze week blijf ik bij jullie.”

"Wauw! Mijn man is zo aardig," zei Tanya An opgewekt.

Alton Ye strekte zijn hand uit en kneep in Tanya's wangen. Ze waren er allebei klaar voor en reden naar het grootste winkelcentrum in Longcheng.

Op dit tijdstip bevinden zich nog steeds veel mensen in het winkelcentrum en Alton Ye houdt Tanya An stevig in zijn armen, uit angst dat anderen haar tegen zouden komen.

Iedereen was verrast om Alton Ye en Tanya An te zien verschijnen, en ze kenden de twee niet. Sinds de aankondiging van de twee personen, met de toevoeging van een grootse bruiloft, is iedereen jaloers op Tanya An en aanbidt Alton Ye zelfs.

Onderweg keek iedereen Alton Ye en Tanya An met ontzagwekkende en jaloerse blikken aan. De twee groepen deden niets verkeerd en ze slenterden nog steeds rond.

Tanya An zag met scherpe ogen een babywinkel naast zich en rende met Alton Ye naar binnen.

"Hoe kan ik na mijn moederschap nog steeds zo pluizig zijn?" Hoewel de toon beschuldigend was, klonk er ook verwennerij en hulpeloosheid in door.

Toen Tanya dit hoorde, stak ze ondeugend haar tong uit: "Zit jij niet naast me?"

Alton Ye hoorde een flits van emotie in zijn ogen, maar die was maar kort.

“Oké, laten we eens gaan kijken.” “Hmm!”

Tanya An liep blij naar binnen. De winkelgids zag Alton Ye en Tanya An. Toen ze Alton Ye zagen, lichtten hun ogen op en wachtten ze rustig af.

Dit is de eerste keer dat ze de godin van de nachtdienst ziet wassen en wassen. Ze is erg knap op de foto's. Ze had niet verwacht de echte persoon knapper te zien dan op de foto's. Zo'n knapheid is onbeschrijfelijk.

"Meneer Ye, mevrouw Ye, heeft u iets nodig?" vroeg de winkelgids voorzichtig.

“Is er maar één babywinkel in dit winkelcentrum?” vroeg Tanya An.

"Ja, mevrouw Ye, hier is alleen onze familie, maar deze dingen zijn allemaal van topkwaliteit, zolang ze voor baby's zijn, zullen we ze hier leveren," zei de winkelgids met een glimlach.

"Laten we dan eerst zelf maar eens kijken, laten we eerst aan de slag gaan", zei Tanya An met een glimlach.

“Oké, vertel het me maar als je iets hebt.”

Tanya An knikte en stak vervolgens haar hand uit om Alton Ye naar binnen te begeleiden.

De winkelgids heeft gelijk, er is hier werkelijk een overdaad aan spullen te vinden. Zolang het maar over baby's gaat, kun je ze hier gebruiken.

Tanya An stak haar hand uit en pakte een klein jurkje dat er zo schattig uitzag. Tanya An dacht er spontaan over na en vergeleek het met Alton Ye.

"Hahaha!"

Alton Ye keek hulpeloos naar zijn vrouw. Dit zijn de kleren van de baby, niet zijn kleren.

“Oom oom, wat vind je van deze jurk?”

“Oom oom, wat vind je van deze schoentjes?” “Man, kom eens kijken, deze speen is zo schattig.”

“Wat vind je van deze kinderwagen, man?”

“Mijn man ziet er niet goed uit met deze hoed.”

“...”

Tanya An bleef praten en kijken, en Alton Ye antwoordde hen één voor één, zonder ook maar een spoor van ongeduld te tonen.

Eindelijk, na lang winkelen, kocht Tanya An een set kleren en een paar mooie schoenen. Ze wilde een kinderwagen kopen, maar Ming Alton bleef niet overnachten omdat hij wilde ontwerpen.

Tanya An was lange tijd blij nadat ze het hoorde, maar het was inmiddels pas twee maanden geleden en het was te vroeg, dus ze kocht voorlopig nog niet veel, en ze wist ook niet of het een man of een vrouw was.

“Ben je moe?” vroeg Alton Ye zachtjes.

Tanya An schudde haar hoofd toen ze hoorde: "Niet moe."

Tanya An keek Alton Ye glimlachend aan. Zolang ze bij hem was, voelde ze zich niet moe en werd ze vrolijker en energieker. Ze wilde geen informatie, hoe vaak hij ook speelde, omdat hij niet veel tijd had. Bovendien moest hij zich met de zaken van het bedrijf bezighouden, dus nam hij haar mee uit zolang hij tijd had en dan speelde ze door tot het einde.

Hoofdstuk 628

Tanya An keek Alton Ye glimlachend aan. Zolang ze bij hem was, voelde ze zich niet moe en werd ze vrolijker en energieker. Ze wilde geen informatie, hoe vaak hij ook speelde, omdat hij niet veel tijd had. Bovendien moest hij zich met de zaken van het bedrijf bezighouden, dus nam hij haar mee uit zolang hij tijd had en dan speelde ze door tot het einde.

Toen Alton Ye het hoorde, strekte hij zijn hand uit om Tanya's haar te wrijven en keek in haar opvallend verwende ogen.

"Als je moe bent, vertel het me dan," zei Alton Ye zachtjes.

"Hmm! Ik weet het, ik weet het," zei Tanya An met een glimlach.

"Wat wil je dan nu zien?"

"Nou, ik wil de kleren zien. Ik heb al heel lang geen kleren meer gekocht", zei Tanya An.

"Oké, dan ga ik met mijn vrouw kleren kopen", zei Alton Ye met een glimlach.

Later nam Alton Ye Tanya An mee naar de vijfde verdieping om kleren te kopen.

Tanya An kwam naar een herenmodewinkel en wilde een pak kopen voor Long Ye en Alton Ye.

Tanya An liep de kledingwinkel binnen, pakte het witte overhemd aan de zijkant en gebaarde naar Alton Ye's lichaam. Ze wist dat Alton Ye erg van witte overhemden hield, en de andere niet.

"Wat vind je van dit shirt?" vroeg Tanya An, terwijl ze naar hem opkeek.

"redelijk goed."

"Dan hebben we deze nodig."

"het is goed."

Tanya An gaf Alton Ye het overhemd en ging er eentje voor Long Ye uitkiezen. Uiteindelijk koos ze een zwarte jas die paste bij Long Ye's stijl en leeftijd.

Nadat ze de tas had gekocht en had afgerekend, glimlachte Tanya An en hield Alton Ye's arm vast, terwijl hij alles droeg.

Terwijl twee mensen aan het praten en lachen waren, zagen ze dat de persoon tegenover hen plotseling stopte en naar hem keek.

Tanya An kon het niet laten om zich in Alton Ye's armen te boren toen ze het zag. Alton Ye pakte Tanya An's schouder stevig vast en keek de persoon voor hem koel aan.

De mensen die voor Tanya An en Alton Ye stonden, keken naar hen met hun armen om hun borst en een flauwe glimlach op hun gezicht.

"Yo! Ik had niet verwacht dat president Ye ook naar het winkelcentrum zou komen. Het is echt zeldzaam," grapte de andere kant.

“Volg mij,” zei Alton Ye koud.

"Ik volg je, ik heb niet zo'n hobby. Ik ben hier ook net gekomen. Bovendien was dit winkelcentrum niet van jou," zei Yun Yan met een glimlach.

"Is het niet duidelijk in mijn hart?" vroeg Alton Ye koud.

"Kijk, wees niet zo achterdochtig," zei Yun Yan onschuldig.

Alton Ye hield Tanya stevig met één hand vast, hij wist niet waarom Yun Yan op dat moment verscheen.

Hij maakte zich een beetje zorgen, bang dat Yun Yan hier een hinderlaag had opgezet. Zelf was hij niet bang, maar hij maakte zich wel zorgen om Tanya An.

Yun Yan keek hen aan, richtte zijn blik vervolgens op Tanya An's buik en zei met een betekenisvolle stem in de hoek van zijn mond.

"Van harte gefeliciteerd mevrouw Ye", zei Yun Yan met een glimlach.

Tanya An hoorde haar lichaam verstijven en greep toen met beide handen de kleren van Alton Ye stevig vast.

"Laten we gaan." Alton Ye keek naar Tanya An.

"OK!"

Alton Ye nam Tanya, dronk Yun Yan en liep voorbij. Yun Yan draaide zich om en lachte toen hij het zag.

“Dit is interessant,” zei Yun Yan met een glimlach.

Nadat ze vertrokken waren, gingen Alton Ye en Tanya An naar het volgende restaurant om te gaan zitten.

"Schatje! Gaat het wel?" vroeg Alton Ye bezorgd.

"Het gaat goed, ik ben alleen een beetje bang", zei Tanya An.

"Zullen we dan nu teruggaan?" vroeg Alton Ye.

"Maar ik wil nu niet terug. Je kunt me nu met grote moeite vergezellen. Ik denk dat je me wel een tijdje kunt vergezellen en dat er thuis niets te doen is," zei Tanya An.

"Oké, dan kom ik bij je. Het wordt al laat, laten we wat te eten bestellen."

Nu Tanya zwanger is, kan ze geen honger meer hebben, maar ze kan ook niet zomaar eten. Hoewel het eten hier nog steeds goed is, zal Alton Ye extra aandacht aan haar besteden.

Later bestelde Alton Ye voor Tanya een portie fruit, een portie noedels en wat groenten, wat goed is voor Tanya.

“Eet jij biefstuk?”

"Nou! Eet ze gewoon op, ze zijn goed voor je, en je bent nog steeds zwanger."

Tanya An fronste haar lippen toen ze naar de biefstuk voor zich keek. Eigenlijk wilde ze ook biefstuk eten, maar ze dacht aan de baby in haar buik, dus zei ze niets.

Na het eten nam Alton Ye de telefoon op. Haar gezicht zag er niet erg goed uit. Toen ze Tanya An zag, merkte ze ook dat Alton Ye's gezicht er niet erg goed uitzag, maar ze zei niets, alleen dat ze moe was. Toen Ming Alton dit hoorde, nam hij Tanya An terug.

Onderweg kon Tanya An het niet laten om te gaan slapen en viel in slaap. Alton Ye deed zijn best om de auto soepel te besturen.

Jingelbel.

Jingelbel.

Toen Alton Ye de telefoon hoorde, pakte hij meteen de telefoon op. Hij was bang dat hij Tanya, die al sliep, wakker zou maken.

“Hé!” Alton Ye verlaagde zijn stem.

Ik weet niet wat de ander zei, Alton Ye's gezicht werd buitengewoon somber en begon te trillen.

"Ik begrijp het." Nadat hij dit gezegd had, hing hij op.

Onderweg stonden Alton Ye's ogen somber en voelde hij een koude rilling over zijn hele lichaam. Het deed mensen zich echt afvragen wat de persoon aan de telefoon zei.

Pas toen Alton Ye weer thuis was, kalmeerde zijn vijandigheid.

Alton Ye haalde Tanya An voorzichtig uit de auto. De spullen die hij gekocht had, lagen in zijn handen.

Terug in de woonkamer zaten An Ning en Ning Wanyuan te praten en te lachen. Ze zagen de mannen terugkomen en snel opstaan.

"Ssst, ik slaap al", zei Alton Ye zachtjes.

An Ning en Ning Wanyuan veranderden hun stemmen toen ze het hoorden, maar wat was er in zijn handen?

Alton Ye draaide zich om en gaf Tanya An een knuffel, die ze meenam naar de slaapkamer boven om even uit te rusten. Hij bedekte voorzichtig de deken.

Nadat hij de deken had bedekt, hurkte hij daar half neer, terwijl hij naar Tanya An keek, en bleef daar half neerzitten zonder zijn bewegingen te veranderen.

"Tanya, word je boos? Maar of je nu boos bent of niet, ik moet doen wat ik moet doen. Als het niet opgelost kan worden, maak ik me elke dag grote zorgen om je."

Ik hoop dat je weet dat ik de komende dagen bij je zal zijn. Ik wil dat je weet dat ik heel erg veel van je hou, en dat ik alles kan doen wat ik wil.

Alton Ye praatte veel bij het bed van Tanya An, maar het enige antwoord dat Alton Ye kon geven was ademhalen.

Uiteindelijk stond Alton Ye op, gaf Tanya An een kus op haar wang, liep voorzichtig naar buiten en deed zachtjes de deur dicht, maar zijn ogen stonden vol angst.

Uiteindelijk sloot ze het kleine gaatje en vertrok. Toen ze beneden kwam, kookte Ning Wanyuan de noedels en wilde dat Alton Ye er een beetje van at, maar ze had niet verwacht dat Alton Ye zomaar naar beneden liep en vertrok. Ning Wanyuan en Anning zeiden niets meer nadat ze hen hadden gezien, omdat ze niet wisten wat er aan de hand was.

Hoofdstuk 629

Uiteindelijk sloot ze het kleine gaatje en vertrok. Toen ze beneden kwam, kookte Ning Wanyuan de noedels en wilde dat Alton Ye er een beetje van at, maar ze had niet verwacht dat Alton Ye zomaar naar beneden liep en vertrok. Ning Wanyuan en Anning zeiden niets meer nadat ze hen hadden gezien, omdat ze niet wisten wat er aan de hand was.

Nadat Alton Ye was vertrokken, reed hij meteen naar het bedrijf. Hoewel hij al een week vakantie had gehad, moest hij voor een aantal dingen persoonlijk aanwezig zijn.

Bij aankomst bij het bedrijf ging ik direct naar het kantoor, waar James Yi al op mij zat te wachten.

"Wat is er aan de hand?" vroeg Alton Ye koud.

"Dat hebben we vanochtend pas ontdekt. ​​Een paar wapenhandelaren hebben hun samenwerking met ons opgezegd", zei James Yi plechtig.

"Is het duidelijk waarom?" Alton Ye keek naar de informatie.

"De reden is nog niet gevonden", zei James Yi voorzichtig.

"Ga dan door met zoeken totdat je de oorzaak hebt gevonden, zelfs als je de grond drie voet omgraaft, moet je erachter komen," zei Alton Ye koud.

"Ja."

"Wacht eens, waarom wilden ze de samenwerking met ons opzeggen?" Alton Ye keek op naar James Yi.

"Ze wilden om twee redenen de samenwerking met ons opzeggen: kwaliteit en hoge prijs, maar onze woorden werden keer op keer op de proef gesteld en de prijs voldeed absoluut aan hun eisen. Ze hadden eerder goed samengewerkt, maar deze keer plotseling. Als u uw samenwerking met ons wilt opzeggen, moet er iemand problemen veroorzaken," zei James Yi koel.

"Zijn die goederen teruggekomen?" vroeg Alton Ye kalm.

"Ja, ze staan ​​allemaal in het pakhuis", zei James Yi met diepe stem.

Alton Ye stond op, pakte zijn kleren en liep naar voren toen hij het hoorde: "Kom en kijk met mij."

Toen Ye Ye dit hoorde, pakte hij iets en rende erachteraan.

Een uur later.

Alton Ye en James Yi kwamen bij een geheim pakhuis. Het pakhuis is groot genoeg om te vergelijken met een voetbalveld. De buitenkant is echter niet erg luxueus. Het ziet er een beetje oud uit. Het is duidelijk te zien dat dit pakhuis al heel lang bestaat. Omhoog.

Alton Ye stapte uit de auto en liep naar de deur van het pakhuis. Hij strekte zijn hand uit en duwde de roestige deur open. Op dat moment vergat hij volledig dat hij een hygiënische stoornis had.

Terwijl ik stap voor stap vooruit liep, klonk het geluid van vallende leren schoenen op de grond. De stilte in die ruimte voelde aan als muziek in de oren.

"Er staan ​​hier nog steeds twintig dozen, en..." James Yi hield op met praten.

"En ze trokken zich allemaal terug," zei Alton Ye kalm.

"Ja."

Klank klang

Er klonk een geluid. Alton Ye opende de dozen en wat eruit kwam waren de wapens, netjes in de dozen gelegd.

Hij stak zijn hand uit, pakte een zwart pistool en begon ermee te spelen. Zijn ogen werden onmiddellijk somber.

“Weet je hoe een contractbreuk met mij afloopt?” De kalme toon was vol moorddadige bedoelingen.

“Ondergeschikten weten het,” zei James Yi met een diepe stem.

"Als je het weet, doe het dan gewoon. Als je met mij onderhandelt, moet je kijken of hij die capaciteiten heeft."

"Ondergeschikten begrijpen dat ik deze zaak correct zal afhandelen", zei James Yi ernstig.

Ik weet niet waarom Wei, vlak nadat James Yi was uitgesproken, de blik van Alton Ye meteen serieus werd, zich abrupt omdraaide, zijn arm omhoog hief en het pistool recht op James Yi's voorhoofd richtte.

Toen James Yi het zag, vernauwden zijn pupillen zich en wist hij niet wat er aan de hand was. Had hij iets verkeerds gedaan of gezegd?

Terwijl James Yi met afgrijzen naar Alton Ye keek, bewoog Alton Ye's hand lichtjes.

Klop.

James Yi was ook niet bang, maar toen hoorde hij iemand op de grond vallen.

Toen hij plotseling zijn hoofd omdraaide, zag hij een man gekleed in het zwart op de grond liggen. Alton Ye's schot raakte de wenkbrauw van de man.

“Meester, deze persoon…

"Praat niet, er zijn nog steeds mensen binnen," zei Alton Ye koud.

James Yi's gezicht werd somber toen hij het hoorde, zijn blik richtte zich op de omgeving en hij liep voorzichtig naar Alton Ye toe. Op dat moment stonden de twee al rug aan rug.

"Zijn er echt mensen hier? Maar hoe zijn ze binnengekomen?" vroeg James Yi met een diepe stem.

"We zullen erover praten nadat we ze eerst hebben opgelost," zei Alton Ye koud.

"Ja," zei James Yi respectvol.

Ik weet niet wanneer Alton Ye en James Yi deze houding volhielden, maar het voelde alsof er niemand naar buiten kwam. Deze stop duurde bijna een uur.

"Dit is beter dan uithoudingsvermogen", zei James Yi lachend.

"Dan hangt het ervan af wiens uithoudingsvermogen sterk is." Nadat Alton Ye uitgesproken was, verscheen er een ondeugende glimlach op zijn lippen.

Zodra Alton Ye uitgesproken was, was er beweging in het pakhuis en klonken er nog steeds voetstappen.

"Inderdaad," zei James Yi met een diepe stem.

Ik weet niet wanneer, maar vijf mannen in uniformen, zwarte kleding, stonden voor de Alton Ye-bevolking, met wapens in hun handen en heel cool gekleed.

“Moord,” zei Alton Ye koud.

De vijf mensen in het zwart aan de overkant zeiden niets en renden rechtstreeks naar de man toe.

Alton Ye en James Yi hadden scherpe ogen, en ze besteedden er ook helemaal geen aandacht aan.

Bang Bang Bang.

Bang Bang Bang.

Bang Bang Bang

Onmiddellijk klonk er een krakend geluid in het pakhuis.

En Alton Ye wist niet wanneer hij een extra zweep in zijn hand had. De zweep had weerhaken, en het deed zo'n pijn als het slaan van iemand.

Alton Ye trok de zweep terug en sloeg er uiteindelijk hard mee, zijn ogen vol bloeddorstige woestheid.

De zweep zat strak om het lichaam van de tegenstander gewikkeld, die geen weerstand meer kon bieden en alleen maar machteloos kon sterven.

Nadat hij met deze mensen had afgerekend, liet Alton Ye een levende mond achter, gooide de zweep naar James Yi, liep naar de man die op de grond lag en hurkte neer.

doorn.

Alton Ye lette ook niet op. De arm die door deze persoon met de dolk was gekrabd, zat ook een beetje diep. Zodra hij Alton Ye zag, ging hij naar voren om hem te onderwijzen. Alton Ye stak zijn hand op, maar James kon pas opstaan ​​toen hij hem zag. Achter hem.

"Hoe ben je binnengekomen?"

"Ik zal niets zeggen over doden."

“Heel stoutmoedig, maar jouw stoutmoedigheid lijkt mij nutteloos.”

Alton Ye stond op nadat hij had gesproken: "Neem hem mee terug en wacht op hem, verwaarloos hem niet."

Hij sprak deze woorden uit, klemde zich vast aan de bloedende wond en liep weg.

James Yi draaide zijn hoofd en keek de man op de grond aan met een grijns. "Ik denk dat je stijf zult zijn als de tijd daar is, dus huil niet om je vader en je moeder."

"Huh! Ik heb geen vader of moeder."

"Heh! Til de stang op," zei James Yi met een glimlach.

De man die op de grond lag, sprak niet nadat hij het had gehoord, en nadat Ye Ye het zag, zei hij niets, maar hij had te veel moordlustige bedoelingen. Hij liep naar voren en sleepte de man direct omhoog, sleepte hem mee en liep weg, wachtte op hem. Hij moet hier ook mee omgaan, en hij moet de lijken erin inpakken als een "geschenk".

Schrijf je in voor de laatste updates: