Basaha Kapitulor 205 - 207 sa nobela Nahiangay ang Gugma Pagkahuman sa Diborsyo libre online.
Pag-subscribe alang sa labing bag-ong mga update:
kapitulo 205
Gisirad-an sa tigulang ang pultahan ug miingon, “Kon makakita ka og tawo, mailhan nimo kon kinsa kini. Kaon na og maayo.”
“Kanus-a man siya makabalik?” Nangutana si Ana Lin.
Medyo nalipay siya ug nahunahuna, “Kaila ko ani nga tawhana?”
“Kasagaran daw kalmado ka man, nganong dili man ka makaantos sa imong kasuko karon?” Medyo seryoso ang tono sa tigulang, “Ingon ni Zi, kon dili nimo maantos, masuko ka.”
Mitindog ang tigulang, “Kaon pag-ayo, mobalik una ko sa balay.”
Miyango si Ana Lin, kay mapugsanon man siya. Gisultihan niya siya karong adlawa nga andam siyang mosulti sa gusto niyang mahibal-an.
Karon, basta mapailubon siyang naghulat sa pag-abot sa iyang igsoon, tingali ang kalibog nga nagbitay sa iyang kasingkasing masulbad usa-usa.
Kon itandi sa kahilom sa nataran, ang atubangan nga nataran mas buhi.
Tungod kay gusto ni Ana Lin nga magpabilin, wala usab mobiya si Jenkin Bai. Wala siyay gidala nga mga tawo, ang iyang tuo nga kamot nga si Gao lang ang misunod. Kon itandi sa daghang mga tawo sa palibot ni Phillip Zong, daw luya siya.
Nagdaguok ang nagaagay nga sapa, ug ang ibabaw sa suba nagkidlap-kidlap, sama sa dili maihap nga mga bituon nga nahulog sa suba.
Niining higayona, ang duha ka bata nagdula og chess uban ni Alan Su, Lena ug uban pa, ug si Phillip Zong nag-inusara nga nagtindog sa ulohan sa taytayan ug mitan-aw sa nataran.
Lahi ang kabanikanhan sa siyudad. Daghan ang mga suga bisan asa. Ngitngit bisan asa panahon sa kagabhion. Makita lang nimo ang palibot kon maayo ang kahayag sa bulan.
Niining higayona, ngitngit kaayo ang nataran, ug wala siyay nakita, labi na ang pigura ni Ana Lin. Gikuot niya ang iyang mga bulsa gamit ang duha ka kamot, apan wala molingi, nga daw nagpaabot nga magpakita siya.
“Wala damha, si Zongzong ug ang iyang asawa adunay maayong relasyon.” Gipaligid ni Jenkin Bai ang wheelchair, mihunong sa daplin sa suba, ug mipahiyom nga hinay. “Adunay panultihon nga dili ko ikaw makita sa usa ka adlaw, sama sa tulo ka tingdagdag?”
Ang nawong ni Phillip Zong naa sa kahayag ug sa mga anino, hayag ug ngitngit, bugnaw siyang milingi, nga nagpaubos, “Sa akong hunahuna si Mr. Bai angay nga usa ka tigbalita sa tsismis sa kalingawan. Gipakabana niya pag-ayo ang pribadong kalihokan sa ubang mga tawo, aron makapabilin siya niining gamay nga lugar sama sa Baicheng.”
Medyo nausab ang nawong ni Jenkin Bai, ug walay nakakita niini sa ngitngit nga kagabhion. “Nakuryuso ko, Mr. Zong, nganong gitugotan nimo nga ang duha ka bata mosunod sa apelyido sa iyang asawa? Posible ba nga si Miss Lin nanganak og duha ka bata? Niadtong panahona, wala gani masayod si Presidente Zong?”
Sa miaging mga adlaw, nagpagawas si Jenkin Bai og impormasyon gikan ni Daniel, nga mao, sa dihang nanganak si Ana Lin kanila, siya ug si Phillip Zong nagdiborsyo.
Mao nga ang duha ka bata misunod sa apelyido ni Ana Lin.
Mipahiyom si Jenkin Bai, “Abi nakog wala na koy tsansa, murag naa pa diay?”
Wala tuyoa nga mitan-aw si Phillip Zong ug nakakita og itom nga anino tupad sa pultahan, usa ka gamay nga pundok. Pagkakita niya nga mitan-aw siya, mitago dayon siya. Giisa niya ang iyang kilay, tingali nakatag-an kon kinsa kini, apan wala niya kini gipakita. Pangitaa siya nga ikaw ra.
Giisa niya ang iyang mga tabontabon sa mata, ang iyang gwapo nga nawong kanunay nga bugnaw, ug ang iyang mga mata ngitngit, "Nagdepende kini kung si Mr. Bai adunay kini nga abilidad."
Mipahiyom si Jenkin Bai og hinay, "Mas maayo ang adunay higayon kaysa wala, ingon ni Zong, di ba? Naa pa koy higayon, ug kinahanglan kong magpasalamat kang Zong Zong."
Nanaog si Phillip Zong, wala magdali o mohinay, ang matag lakang lig-on, ug sa dihang milabay siya ni Jenkin Bai, ang mga kanto sa iyang mga ngabil mikurba gamay, "Asawa ko, dili ko ganahan sa bakol. Kung gusto nako siyang gukdon, mobarog ko ug makigsulti."
Human sa iyang pagsulti, wala na lang siya mohunong sulod sa makadiyot, ug milakaw na lang.
Ang walay pagtagad nga pahiyom sa nawong ni Jenkin Bai mao ang pinakadakong kasakit sa iyang kasingkasing nga dili na niya mapadayon ug dili na siya makalakaw.
Hinay niyang gihiusa ang iyang lima ka tudlo sa armrest, ug ang asul nga mga ugat sa likod sa iyang kamot mibuto, nagpakita kung unsa siya ka nasuko.
Nihunong kadiyot ang mga lakang ni Phillip Zong. Bisan wala niya kini makita, nahibal-an niya kung unsa ka ngil-ad ang nawong ni Jenkin Bai niadtong higayona, “Presidente Bai, ang pagkasuko dili maayo sa imong panglawas.”
Gikabit niya ang kaw-it nga may pagtamay, ug dayon milakaw paingon sa unahan. Pagsulod niya sa pultahan, mitan-aw siya sa pultahan, ug usa ka gamay nga grupo sa itom nga mga anino ang mibanaag sa yuta. Tungod sa iyang gitas-on ug gidak-on, mura siyag bata.
Ug ania ang duha ka bata, si Daniel ug Ruth.
Yano ra ang panghuna-huna ni Ruth, busa natural lang nga wala siyay intensyon nga moanhi ug makadungog, og lain…
Dili na kinahanglan isulti, si Daniel gyud na.
Mihangos siya gamay, kanus-a man masulbad ang buhol sa kasingkasing sa bata?
Apan sa tinuod lang, nasayop siya.
Niadtong panahona, siya ang unang mibiya kanila, nahibalo man siya o wala, iyang sala.
Kini tungod sa iyang kapabayaan.
Nagkinahanglan og panahon aron mahupay ang kasuko ug pagdumot sa iyang kasingkasing.
Maayo na lang kay mas dugay ang Japan.
Human mibiya si Phillip Zong, nangahas si Daniel sa pagdagan pagawas. Gitan-aw niya ang pigura nga hinay-hinay nga nawala sa pultahan, ang iyang mga mata milihok gamay, ug ang gagmay nga mga kamot nga nagbitay sa iyang kilid hugot nga gikuptan.
Paglabay sa pipila ka panahon, nakabawi siya sa iyang kalinaw ug migawas sa pultahan.
Mitan-aw siya kang Jenkin Bai daplin sa suba ug mitawag.
"Tiyo Bai."
Niabot si Daniel.
Dili ordinaryo nga singko anyos nga bata si Daniel. Malumo ug maalamon siya. Nahibalo siya sa mga pulong ni Jenkin Bai, apan andam siyang gamiton si Jenkin Bai aron ipahibalo kang Phillip Zong nga sikat kaayo ang iyang mama. Kung gusto nimo nga makabalik kang Mama, dili lang kay dili ka kinahanglan nga maningkamot pag-ayo, apan kinahanglan ka usab nga maningkamot pag-ayo.
Kon dili, daghan ang mga tawo sa luyo aron mogukod sa iyang inahan. Bisan dili makaadto si Jenkin Bai, maayo siyang tawo ug adunay mga abilidad. Busa, sa dihang gihisgutan siya ni Jenkin Bai, gisultihan niya kini nga si Ana Lin karon ug si Phillip Zong dili usa ka ordinaryo nga relasyon sa magtiayon.
Ang katuyoan mao ang pagpaila kang Jenkin Bai nga naa pa siyay tsansa nga mahimong kontra ni Phillip Zong.
Pabatia si Phillip Zong og krisis.
Naghunahuna si Jenkin Bai nga nakakuha siyag impormasyon nga mapuslanon kaniya gikan kang Daniel.
Sama sa nahibal-an sa tanan, gigamit siya ni Daniel aron mapugngan si Phillip Zong sa pagbawi ni Ana Lin.
Mao nga nahibal-an ni Phillip Zong ang kabililhon ni Ana Lin, ug gitratar siya og maayo sa ulahi.
Kon mobalik na sila, mahimo na silang magpuyo nga usa ka malipayong pamilya nga may upat ka miyembro.
Abi ni Jenkin Bai gigamit niya si Daniel, apan wala siya masayod nga ang iyang kaabtik nasayop diay nga gigamit ni Daniel.
Dili man sa ingon nga tanga si Jenkin Bai, pero singko anyos pa lang si Daniel, dili unta niya mahibal-an nga ang usa ka singko anyos nga bata adunay ingon ka lawom nga mga hunahuna.
“Tugnaw ang panahon, nganong dili ka man mogawas nga dili magsul-ob og dugang sinina?” Gipugngan ni Jenkin Bai ang iyang kasuko karon lang, ug adunay laing gaan nga pahiyom sa iyang nawong.
Miyukbo si Daniel aron tan-awon ang iyang sinina, ug malipayong mikatawa, “Nabalaka ko paggawas nako, pero wala koy pakialam. Nag-inusara ba si Tiyo Bai sa gawas?”
Tinuyo niya kining gipangutana. Sa tinuod lang, klaro na niya silang nadungog.
“Imong amahan.” Gitan-aw siya ni Jenkin Bai, “Naa kay opinyon bahin sa imong amahan, di ba?”
"Gibiyaan mi niya sa sinugdanan. Siyempre dako ang akong opinyon niya, ug dako usab ang akong opinyon."
Mipahiyom si Jenkin Bai, “Apan siya man diay ang imong amahan.”
Nagpakaaron-ingnon si Daniel nga wala’y pakialam, ug hinay nga miingon, “Kinsa may nasayod.”
Giusab niya ang estorya, “Gusto ni Tiyo nga itulod tika pasulod sa balay?”
"Dili, mahimo ko."
Miatras si Daniel sa kilid ug naghulat nga siya ang mouna. Sa dihang gi-adjust ni Jenkin Bai ang iyang ulo ug gipaliko ang wheelchair padulong sa balay, hinayhinay niyang giisa ang iyang bitiis gikan sa likod aron mosunod kaniya. Gitan-aw niya si Jenkin Bai samtang naglakaw. Gigamit lang niya kini nga lalaki, ipahibalo kang Phillip Zong nga sikat kaayo si Mama ug maayo ang pagtratar ni Mama, apan dili niya gusto nga makakita si Mama og bakol nga lalaki.
Dili gyud niya madawat nga maayo ning tawhana ug si mommy.
Miginhawa og lawom si Daniel. Bisan nasuko si Sheng Phillip Zong, naglaum gihapon siya nga magkasinabot sila ni Mommy.
Ang balay ra kon mag-uban ang mga ginikanan.
Klaro kaayo siya bahin niini.
Karon nabalaka siya nga kini nga butang dili na niya makontrol.
Kay bata pa man gihapon siya nga limitado ang iyang abilidad.
Nibalik siya sa kwarto niining higayona. Bisan simple ra ang mga pasilidad, hilom kini ug angayan alang sa pagpahulay.
Misandig siya sa kama, naghigda, ug mihunghong, “Kanus-a man makagawas si Mama?”
Gimingaw siya niya.
Nagpangagot
Niining higayona, ang pultahan giablihan, ug siya milingkod nga maalamon ug mitan-aw sa pultahan.
kapitulo 206
Pagkakita nga si Phillip Zong diay to, misamot kakulba si Daniel, wala siya masayod kon tungod ba kadto sa iyang gibuhat.
"Giunsa ka nakaabut?"
Nisulod si Phillip Zong, wala tagda ang iyang problema, apan milingkod tupad niya sa kama. Sa dihang gusto na unta ni Daniel nga molakaw, gigunitan ni Phillip Zong ang iyang abaga, “Dili ka ganahan nako?”
"Dili." Dali nga gilimod ni Daniel.
“Nahibal-an ko ang imong gibuhat…”
“Wala ko kasabot sa imong gisulti!”
Sa wala pa mahuman og sulti si Phillip Zong, gibalda siya ni Daniel nga puno sa kahinam.
Ang gamayng kamot sa kama migunit pag-ayo sa habol, ug ang puti nga habol nalumos.
Giunsa man pagkahibalo ni Phillip Zong nga nagtago-tago diay siya?
Gihikap ni Phillip Zong ang iyang ulo, "Gigamit nimo kami ni Bai Yinhao aron makuha ang imong mama, di ba?"
Nanglaki ang mga mata ni Daniel, nangunot ang iyang gamay nga nawong ug ang iyang mga bahin sa nawong napisil nga wala sa porma sa kataw-anan nga paagi. Giunsa man pagkahibalo niining tawhana nga gigamit niya sila ni Jenkin Bai aron makakwarta isip usa ka inahan?
“Ikaw ang akong anak.” Matinahuron nga miingon si Phillip Zong.
Nadunggan niya gikan sa baba ni Jenkin Bai nga diborsiyado na sila sa dihang gipanganak sila ni Ana Lin, ug nahibal-an niya nga siguradong gibutyag kini ni Daniel kang Jenkin Bai.
Siguradong dili moingon si Ana Lin niini nga klase sa butang, ug wala siyay daghang nahibaloan bahin niini. Bisan si Keller Shen ug Alan Su lagmit wala hingpit nga nakasabot sa mga liko-liko sa istorya.
Gikumot ni Daniel ang iyang mga ngabil ug wala motingog, klaro nga hilom nga miuyon.
Mahimo niya kining itago gikan sa tanan, apan dili niya kini itago gikan kang Phillip Zong.
Basin konektado kini sa dugo, ug ang mga hunahuna naa sa usa ka pinahigda nga linya, mao nga dali ra para sa pikas nga partido nga matag-an kung unsa ang gusto niyang buhaton.
“Nasuko ka?” Giyuko ni Daniel ang iyang ulo, gikuptan ang iyang tudlo.
Mitan-aw si Phillip Zong sa iyang mga lihok, ug ang mga kanto sa iyang mga ngabil mipataas og gamay, "Wala ako nasuko, nalipay ako. Nahibal-an nimo nga maayo ang paggamit sa uban aron makab-ot ang imong kaugalingon nga mga katuyoan."
Hapit ihulog ni Daniel ang iyang suwang, unsa man?
Halos motutok siya sa iyang amahan gamit ang dili katuohan nga mga mata.
"Ang pinakataas nga lebel sa pagkab-ot sa imong tumong mao nga wala ka pa gyud miapil, apan nakuha nimo ang imong gusto. Bisan dili ka igo nga maalamon aron makita nako, dili kini kaayo binuang para nimo nga adunay ingon niini nga klase sa panghunahuna."
Sa dihang gisulti ni Phillip Zong kini nga mga pulong, seryoso kaayo siya, apan kung imong tan-awon pag-ayo ang mga suok sa iyang mga mata ug mga kilay, imong makita nga adunay gamay nga pahiyom.
Singko anyos pa lang si Daniel. Makahunahuna na siya niini ug makapatuman niini, nga gamhanan na kaayo.
Ang hinungdan nganong wala niya kini gidayeg og klaro kay nahibal-an niya nga dili pa kini igo.
Kon klaro nimo siyang daygon, nahadlok ko nga mapasigarbuhon siya.
Bugnaw nga mihiyos si Daniel. Wala siya matagbaw sa paghukom ni Phillip Zong kaniya. Ang mga tawo nga nakaistorya niya moingon nga siya maalamon ug cute, ug ganahan kaayo nila siya. Unsaon man nga dili siya mahimong bugo sa iyang baba?
Dili kaayo bugo?
Mao ba kini ang kaalam sa mga buang?
Hugot siyang midumili sa pag-angkon sa ebalwasyon ni Phillip Zong sa iyang kaugalingon, “Siyempre dili ko tanga, magpusta ba ta?”
Miyango si Phillip Zong, interesado sa tanyag sa iyang anak, ug gusto niyang makita kung unsa ang iyang ikasulti, “Unsa may pusta?”
“Sigurado gyud nga dili ka mogukod sa akong mama.” Giisa ni Daniel ang iyang ulo, ug nasuko sa giingon ni Phillip Zong nga ‘dili kaayo bugo’.
Humph, nanumpa siya, dili gyud niya siya tugutan nga makabalik kang Mommy nga sayon!
Arogante ra kaayo ning tawhana!
Gipiyong pag-ayo ni Phillip Zong ang iyang mga ngabil, gitan-aw siya sulod sa pipila ka segundo sa wala pa mosulti, "Gusto ba gyud nimo nga maayo ang relasyon sa imong mama nianang bakol?"
Si Daniel miingon nga gahi, “Mas maayo pa ang pagkabaldado sa pisikal kaysa pagkabaldado.”
Nahilom si Phillip Zong sa makadiyot.
Nagpasabot ba kini nga nasakitan siya sa kasingkasing?
“anak……”
“Katulugon ko.” Nagpagawas si Daniel og mando sa pagpapahawa, klaro nga dili siya andam maminaw kaniya.
Aron mapugngan si Phillip Zong sa pagsulti pa, misulod si Daniel sa kama, gitabonan kini, gipiyong ang iyang mga mata, ug nagpakaaron-ingnon nga natulog.
Wala gyud mobati si Phillip Zong nga walay mahimo sa bisan usa ka butang, apan sila si Ana Lin ug Daniel ang nakapahimo niya nga imposible nga makasugod. Wala gyuy paagi.
“Nahibal-an ko nga wala ka makatulog. Motuo ka man o dili, wala gyud ko tuyoa nga makigbulag sa imong mama niadtong panahona. Wala ko kahibalo niadtong panahona – mabdos diay siya.”
Dili sa wala siya masayod nga mabdos siya, kondili nga mabdos kini sa iyang kaugalingong anak.
Pero dili niya masulti kana.
Ang pagmabdos sa dili pa ang kasal dili maayo para sa mga bata ug sa reputasyon ni Ana Lin.
“Wala ka masayod nga naglungtad diay ta. Dili kana pasangil. Kon pakaslan nimo siya, manubag ka niya. Ngano nga dili man nimo siya gusto? Ngano nga diborsyohan nimo siya? Kon wala ka ganahan niya, nganong pakaslan man nimo siya? Ngano man?” misinggit si Daniel. Gisulti nako ang tanang sikolohikal nga mga pulong, “Gidumtan tika sama niini. Gitudloan ko ni Mama sukad pa sa akong pagkabata nga isip usa ka lalaki, kinahanglan kong adunay pagbati sa responsibilidad ug usa ka pagbati sa responsibilidad. Dili ka angay magbakak o mopasakit sa uban. Apan unsa may imong buhaton?”
Liboan ka mga pulong ang angay ipasabut, apan si Phillip Zong wala makasulti bisan usa ka pulong.
Sultihi siya, ang iyang kasal ba ni Ana Lin usa lang ka kasabutan?
Sultihi siya, naa ba niini sila si Ana Lin ug Ruth sa wala pa ang kasal?
Dili ba kana usa ka matang sa kadaot?
Gitabonan siya ni Phillip Zong og habol, “Tugnaw ang panahon, busa tabuni ang habol sa gabii.”
Nasuko si Daniel ug kalit nga gilingi niya ang babaye, nga nagpahayag sa iyang kawalay katagbawan.
Mihangos si Phillip Zong ug gitabonan ang iyang bukas nga likod, “Dili ko gusto nga mogawas ang imong mama ug makita nga nasakit ka, busa tabuni na lang ang habol.”
Nagduha-duha gihapon si Daniel, apan wala na niya giisa pag-usab ang habol, ug gitabonan kini sa tinuod.
Gibutyag ni Phillip Zong ang iyang kahuyang.
Dili niya angay pasagdan nga mabalaka si Mama bahin niya.
Mao nang gitabonan nako ang habol sa tinuod lang.
Pagligad sang tatlo ka adlaw.
Samtang nagpraktis si Ana Lin sa paghimo og humot nga panapton nga hinimo sa hilo nga hinimo sa panganod, ang tigulang mitawag aron mohunong, “Uban ka nako.”
“Asa man moadto?” Kugihan kaayo si Ana Lin, daw nahibal-an niya ang sekreto sa paghimo sa Xiangyunsha, ug naa siya sa mood karon ug dili gusto mobiya.
“Mahibaloan ra nimo kon mouban ka nako.” Wala gipasabot sa tigulang kon unsay iyang buhaton o ipasabot, apan miuna siyag gawas sa pultahan human makasulti.
Kalit nga nahinumdom si Ana Lin nga miingon siya nga moanha ang iyang igsoon, ug ang tibuok nga tawo kalit nga nahimong kusgan. Gihunong niya ang iyang trabaho, mibangon, ug misunod sa tigulang nga lalaki pagawas.
Naa'y pultahan pagawas sa likod-balay. Naa'y libaongon, gansangon, ug gamay nga dalan nga yuta, usahay may mga sagbot ug mga bagon nga nagtuybo sa tiilan. Maayo na lang kay dili layo ang dalan. Paglabay sa mga napulo ka minuto, nakaabot na sila sa dalan. Bisag dako kini nga dalan, usa lang kini ka semento nga dalan nga dili kaayo lapad, nga dili ikatandi sa lapad nga aspalto nga dalan sa siyudad.
Ang nakalibog kang Ana Lin kay napulo na ka adlaw siya dinhi, ug ang tibuok balay nga kahoy yano ra kaayo sa atubangan ug likod, apan pag-abot nila sa daplin sa dalan, nakakita sila og itom nga awto nga giparking sa daplin sa dalan, nga hayag ang pintura, hamis ug atmospera ang mga linya. Rolls Royce Phantom.
Dili niya mapugngan ang paglingi sa iyang ulo aron motan-aw sa tigulang, “Agalon, imo ba ni?”
Miyango ang tigulang, “Dili, iya sa akong igsoon, naghulat siya nato, sakay ta sa sakyanan.”
Gipitik ni Ana Lin ang tambol sa iyang kasingkasing, apan aron masayran, miyukbo siya pasulod sa sakyanan.
Wala madugay migawas ang sakyanan, agi niining dili lapad nga sementadong dalan, ug misulod. Ang mga kahoy sa kabukiran lunhaw ug malunhaw. Bisan hapit na ang tingtugnaw, daghan gihapon nga mga libro nga berde ang kolor nga adunay lunhaw nga mga dahon nga nagsagang sa adlaw. Kon mas mosulod ka, mas mobugnaw ang imong pamati.
Paglabay sa mga tunga sa oras, sa katapusan mihunong ang sakyanan.
Sa atubangan niini mao ang usa ka dako nga nataran nga adunay talagsaon nga mga bahin ug estilo.
Lahi ra kaayo kini sa balay nga hinimo sa kahoy.
Nanaog si Ana Lin sa sakyanan, mitindog sa atubangan sa pultahan, mitan-aw, “Asa man ni nga lugar?”
Ang tigulang nga lalaki nagtindog usab sa atubangan sa pultahan sa atubangan, nga ang iyang mga kamot anaa sa iyang likod, nga nagtutok sa balay, “ang daang balay ni Cheng.”
“Cheng?” Si Ana Lin sigeg tawag sa agalon sa tigulang, ug wala gani siya masayod sa ngalan sa tigulang.
“Aw, ang akong ngalan kay Roberson Cheng ug ang akong igsoon nga babaye kay Danna Cheng.”
boom
Hapit mobuto ang utok ni Ana Lin.
Bisan pa man og adunay mga pangagpas, nakurat gyud siya sa dihang nadungog niya ang ngalan.
Danna? Danna Cheng?
Parehas ba nga tawo?
Kon mao ra gihapon nga tawo, unsa may mga sekreto nga anaa?
“Dali sulod, ayaw siya pahulata nga magdali.”
Si Roberson Cheng ang unang misulod, ug si Ana Lin misunod human makabangon.
kapitulo 207
Ang salog natabunan og asul nga mga tisa, ug ang matag lakang ni Ana Lin daw sama sa pagtunob og gapas. Kini gaan ug walay kasiguroan. Wala siya masayod unsay nagpaabot kaniya.
Kon mas dali nimo siyang masultihan sa iyang gusto mahibal-an, mas mograbe ang iyang kakulba.
Wala siya masayod kon maayo ba kini o daotan.
Naglakaw sila sa dakong nataran, nga daw ang ilang mga tunob nag-alingawngaw sa tibuok palibot.
Uban sa kusog nga tingog, kini miigo sa kasingkasing sa mga tawo.
Bukas ang pula nga pultahan nga gikulitan og mga disenyo, ug usa ka babaye ang nagtindog atubangan sa pultahan nga ang iyang likod nag-atubang sa pultahan, ang iyang mga kamot gitakpan, nga daw nag-ampo.
Pag-abot niya sa pultahan, gihapuhap ni Roberson Cheng ang abaga ni Ana Lin ug gihangyo siya nga mohunong sa pultahan. Nasabtan ni Ana Lin ang buot ipasabot, miyango siya ug wala na mosulod.
Mitunob si Roberson Cheng sa taas nga pultahan ug misulod sa balay.
“Nangahas ka ba nga makigkita nako?” Mainiton ug nasuko ang tingog sa babaye.
Paggawas sa tingog, nakurat si Ana Lin, ug tinuod gyud, si Danna diay to nga babaye.
Wala niya kapugngi ang pagkupot sa iyang kamot sa iyang kilid.
Kinsa siya?
Liboan ka mga pangutana ang nagdagan gikan sa utok, apan walay makatubag niini.
Si Roberson Cheng nagtindog sa iyang luyo, nagtan-aw sa tunga, ang mga ranggo nga gibutang sa lamesa sa bar mao ang mga katigulangan sa pamilyang Cheng.
“Dili ko lang makatan-aw sa pamilyang Cheng, ang kahanas nga gipasa gikan sa usa ka henerasyon ngadto sa lain, nawala lang…”
“Naglibog ka!” badlong ni Danna Cheng, ug milingi siya, “Nahibal-an ba nimo, nagsaad ta kaniadto…”
Pagkakita ni Ana Lin nga nagtindog sa pultahan, kalit nga mihunong ang iyang tingog.
Ang mga tono pulos may vibrato, “Ikaw, nganong ania ka?”
Milingi siya aron tan-awon si Roberson Cheng, “Siya ang manununod nga imong gihisgutan?”
Ang kolor sa iyang nawong nga daw dugo hinay-hinay nga nawala, nahimong berde. Dali siyang nahangos, nangurog ang iyang tibuok lawas, nga daw matumba siya sa sunod nga segundo.
“Oo.” Murag wala makita ni Roberson Cheng ang kasuko ni Danna Cheng, apan daw makatarunganon nga miingon, “Ang imong sekreto, dili nimo masulti sa imong anak, kanunay nimo masulti sa imong umagad nga babaye, ihatag nimo kaniya ang napanunod nga pulseras nga jade gikan sa pamilyang Cheng. , Dili ba nimo gusto nga mapanunod niya ang kahanas sa atong pamilyang Cheng sa paghimo og hilo nga xiangyun? Dili nimo gusto nga mawala ang hilo nga xiangyun sa pamilyang Cheng, di ba?”
Giisa ni Ana Lin ang iyang kamot ug gitan-aw ang pulseras sa iyang pulso. Dili ba kini ang pamilyang Zong?
Wala gipasabot ni Danna Cheng nga gipasa kini kaniya sa iyang ugangan nga babaye, apan gihatag niya kini sa iyang kaugalingon.
Ngano man nga naa man sa pamilyang Cheng?
Mikunot ang agtang ni Danna Cheng, ang iyang matahom nga mga nawong medyo ngil-ad, “Nahibal-an ba nimo nga, kung buhaton nimo, makahatag kini kaniya og problema!”
“Nahibal-an ko, apan dili ko makatan-aw nga mawala ang pamilyang Cheng niining kalibutana nga walay mabilin nga agi.”
Wala mohunong si Roberson Cheng, milakaw siya paabante, gikuptan ang abaga sa iyang igsoon gamit ang duha ka kamot, “Tigulang na ako, ug pipila na lang ka adlaw ang akong mabuhi, ug wala na akoy tinguha niining kinabuhia. Dili ko gyud maagwanta nga makita ang pamilyang Cheng nga mapukan nga walay mabilin nga agi.”
Gikumo ni Danna Cheng ang iyang mga kumo nga ang mga kamot nagbitay sa iyang tupad, “Bisan pa niana, dili ka makatago gikan kanako ug magdesisyon sa tago!”
Milingi si Roberson Cheng ug gibalik siya kaniya, “Sultihan tika una, dili gyud ka mouyon. Walay pamilyang Cheng sa imong mga mata, ug ang imong anak ug ang imong bana naa ra sa imong kasingkasing.”
Samtang nagkadaghan ang iyang gisulti, nagkadako ang iyang kasuko, ug sa ulahi nahimong usa ka seryoso nga pangutana. Mitan-aw siya sa iyang igsoon nga babaye, "Dugay na nga nawala ang pamilyang Cheng sa imong panan-aw, naa gyuy usa ka angkan!"
Gipiyong ni Danna Cheng ang iyang mga mata ug hinayhinay nga gipugngan ang nagkurog nga mga emosyon sa iyang kasingkasing nga wala mawad-i og kontrol.
Niadtong higayona, nakadawat siyag tawag gikan ni Roberson Cheng. Miingon siya nga iyang gipasa ang kahanas sa paghimo og hilo nga xiangyun. Nasuko pag-ayo ang babaye ug midali pagduol kaniya, apan wala siya mahibalo nga kini nga tawo mao si Ana Lin.
“Ayaw na kasuko, nahuman na ang butang, wala nay paagi aron makabalik.” Mainiton nga miingon si Cheng Yu, ang iyang tingog mihinay na, “Niining mga tuiga, unsa ka dako ang pag-antos sa imong kasingkasing, wala mahibalo ang uban, nahibal-an ko, sa akong hunahuna kini ang gasa sa Diyos. Alang sa atong oportunidad, kita mga tiggama, apan ang imong umagad nga babaye usa ka tigdesinyo sa mga costume. Ingon ka, kapalaran ba kini?”
Walay masulti si Danna Cheng aron ibalibad.
Murag tinuod man ang iyang gisulti, pero nagsaad na sila kaniadto.
Kon ugaling nailhan man siya, wala na siya mangahas sa pagpadayon sa paghunahuna.
“Kon magkita ang imong umagad nga babaye, sa akong hunahuna naa koy angay isulti? Nalimpyohan na nako ang west wing. Mahimo kang mopuyo didto karong gabii. Kon kinahanglan mo ako, tawagi ako ug moadto ako sa atubangan sa nataran.” Pagkahuman niana, migawas siya ug milabay kang Ana Lin. Sa dihang naa na siya sa iyang tupad, ang iyang kamot midapat sa abaga ni Ana Lin, ug giuyog niya kini pag-ayo, “Mahimo nimo siyang pangutan-on bisan unsa nga gusto nimong mahibal-an.”
Milingi siya sa iyang igsoon, “Maayo ka nga umagad nga babaye, dali ra siyang makakat-on ug maayo modako. Nakakita na ko anang duha ka bata nga pareha og hitsura ni Phillip. Bisag wala ibutyag ang imong pagkatawo, wala kay pagbasol.”
Mihangos og gamay si Roberson Cheng, nga daw walay mahimo sa nangagi.
Daghang impormasyon ang nadunggan ni Ana Lin gikan sa ilang mga panagsulti, apan wala pa siya masayod sa espesipikong insidente.
Niining higayona, daghan pa siyag ipangutana kang Danna Cheng.
Gibalda siya ni Danna Cheng sa pag-abli niya sa iyang baba, ang iyang nawong daw gikapoy kaayo, ug lagmit nakurat siya sa kalit nga pagbag-o.
"Gitugotan mo ako nga mohinay."
Nangurog ang lawas ni Danna Cheng, ug dili siya makatindog nga walay mga gamot.
Misulod si Ana Lin ug giagak siya, “Tabangan tika padulong sa West Wing.”
Si Roberson Cheng miingon nga nalimpyohan na ang lugar, ug siguradong makapahulay na siya.
Gikapoy gyud si Danna Cheng, ug gitabangan niya ang bukton ni Ana Lin nga mogawas sa atubangang hawanan ug moadto sa West Wing.
Pagduso sa pultahan, nahingangha si Ana Lin. Murag moderno kaayo kini nga boudoir sa mga babaye. Nagbangga ang pink ug hayag nga mga kolor, usa ka puti nga prinsesa nga higdaanan, pink nga burdadong mga kurtina sa alibangbang, ug usa ka babaye-babaye nga lingin nga lamesa sa pagsinina. Sa kabinet, adunay mga monyika nga ganahan ang mga babaye.
Ang matag lugar daw giandam uban ang dakong paningkamot.
Bisan og limpyo kaayo, makita nga walay nagpuyo dinhi sa dugay nga panahon.
Pagsulod ni Danna Cheng sa kwarto, nahingangha siya sa makadiyot, ug dayon naguol siya, “Mao kini ang akong kwarto kaniadto. Gihikay kini sa akong amahan para nako. Gipahinumdoman niya ako nga dili kalimtan ang pamilyang Cheng. Kalimti ang kaayo sa akong amahan kanako.”
Dili ba kini nagpahinumdom kaniya nga bisan kung mosugal siya, kinahanglan niyang ipasa ang kahanas sa paghimo og tela sa pamilyang Cheng.
Kini ang industriya sa katigulangan.
Siya ang pamilyang Cheng.
Siya adunay kini nga obligasyon.
Gitabangan siya ni Ana Lin nga makahigda sa kama, mikuha og unlan ug gibutang kini sa iyang luyo aron mas komportable siya nga makasandig.
Gigunitan ni Danna Cheng ang kamot ni Ana Lin ug giingnan siya nga molingkod.
Milingkod si Ana Lin sa ngilit sa kama samtang gisunod ang iyang kusog.
Mitan-aw si Danna Cheng kaniya ug gilamano, “Sigurado nga daghan ka og ipangutana nako, di ba?”
Miyango si Ana Lin nga wala maghunahuna, ug nangutana una sa iyang pangagpas, “Ikaw ba ang tinuod nga inahan ni Phillip Zong?”
Kini nga pangagpas mao ang impormasyon nga iyang nakit-an sa panag-istoryahanay tali ni Danna Cheng ug Roberson Cheng, wala siya mahibalo kung tinuod ba kini.
Mitan-aw si Danna Cheng kaniya ug miduol kaniya sulod sa taas nga panahon, nga daw naglisod ang iyang kasingkasing. Sa katapusan, miyango siya ug mihatag kaniya og positibong tubag, “Oo.”
Miginhawa og lawom si Ana Lin. Unsang klaseha sa nangagi ang wala niya gisulti sa iyang anak atubangan sa iyang mga mata?
Dili magkaila?
Usa siya ka inahan ug nasayod siya sa gibati sa iyang inahan alang sa iyang anak.
Sabta kon unsa siya ka-bitter.
“Mahimo ba nimo isulti kanako kung unsa ang nahitabo?” Gitan-aw ni Ana Lin ang pulseras nga jade sa iyang kamot, ug miingon nga iyang nasugatan si Jenkin Bai, “Naa ko sa peligro. Giluwas ako sa mga tawo ni Jenkin. Nakaila siya sa pulseras nga jade sa akong kamot, ug naghunahuna siya nga ako ang imong anak nga babaye, mao nga gitabangan niya ako. Miingon siya nga gibuhat niya kini tungod sa iyang ama-ama. Will, ang iyang ama-ama mao si Bai Hongfei, sa akong hunahuna kinahanglan usab nimo siyang mailhan?”
Pag-subscribe alang sa labing bag-ong mga update: